2025 was voor mij een jaar van afpellen, naar wat voor mij de komende jaren wezenlijk zal zijn. Minder projecten naast elkaar, meer aandacht per keuze.
Binnen Draw up! verschoof mijn rol licht. Ik tekende minder zelf en nam vaker de tijd om nieuwe aanvragen goed te plaatsen: welk vraagstuk ligt hier, welke vorm past daarbij, en wie van ons kan dat het beste uitvoeren. Dat betekende vaker doorschuiven naar collega’s, en zelf meer sturen op samenhang en kwaliteit.
Ik werkte aan een duidelijker aanbod en scherpere keuzes: wanneer live tekenen op zijn plek is, wanneer een praatplaat beter werkt, en wanneer animatie echt iets toevoegt. Zo werd Draw up! voor mij steeds minder een plek waar werk binnenkomt, en meer een manier van werken. De eerste contouren van het jubileum in 2026 sluiten daar vanzelf op aan.
Het grootste deel van mijn tijd ging naar mijn graphic novel Ilza.
Alle hoofdstukken zijn gestoryboard. De structuur staat. Daarna begon het echte werk: dialogen aanscherpen, scènes laten ademen, kleine verschuivingen voor meer betekenis.
Het verhaal van Ilza gaat over wat je niet kunt oplossen met talent, liefde en bewijsdrang. Dat bleken lange nachten doorschrijven.
Naast tekenen schreef ik korte teksten, vaak alleen voor mezelf. Observaties over ouderschap, herinnering en verlies.
In 2026 zal ik vooral aan Ilza tekenen.
Tot maart samen met mijn collega’s van Draw up! werken aan De Dagen van het Visuele Denken, en in deze tijd van AI Draw up! toekomstbestendig maken.
✐ Een fijn uiteinde voor iedereen! ✨Tot in het nieuwe jaar!
